ເປັນຫຍັງຄົນເຮົາຄືມັກເບິ່ງຈຸດທີ່ບໍ່ດີ
ຫຼາຍກວ່າຈຸດດີ?

ຖ້າຫາກມື້ໜື່ງເຈ້ຍແຜ່ນຂາວມັນມີລາຄາແພງໆເທົ່າກັບລາຄາກັບເພັດ, ແລ້ວນືກໄວ້ວ່າເຈ້ຍນີ້ມັນມີລາຄາຢູ່ $100ລ້ານຫຼຽນ. ເຈ້ຍມັນບໍ່ມີທີ່ຕິ ມັນຊ່າງຂາວສະອາດ ເພາະມັນບໍ່ມີຫຍັງປະປົນເລີຍ.

ແລ້ວຕໍ່ມາເຈົ້າກໍເປັນຄົນໜື່ງທີ່ມີເຈ້ຍແຜ່ນຂາວຄືກັນ ແຕ່ແຜ່ນນັ້ນ ພັດມີຈຸດຕຳນິຢູ່ໜ້ອຍໜື່ງ ຄືມັນມີເມັດສີດຳທີ່ອາດບໍ່ລົບອອກໄດ້ງ່າຍ ແລະ ມັນມີ ຢູ່ 4-5 ຈຸດ.

ຍ້ອນມັນມີຕຳນິ ເວລາເຮົາເອົາໄປຂາຍ ລາຄາມັນຕົກໄປຫຼາຍເຖິງ $40ລ້ານຫຼຽນ

ໃນຖານະເຮົາເປັນເຈົ້າຂອງເຈ້ຍນັ້ນ ມັນຊ່າງສັບສົນແລະບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຫຍັງມັນຄືພຽງເລັກນ້ອຍຢູ່ເທົ່ານັ້ນ.

ເຫດໃດມັນຄືມາໂດດເດັ່ນກວ່າພືື້ນທີ່ສີຂາວໄດ້?

ເຫດໃດເຮົາຄືໄປFocus ຈຸດສີດຳຫຼາຍກວ່າ ທີ່ມັນມີ ສີ່ຫ້າຈຸດເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວມັນຖືກກົດຄຸນຄ່າລົງໄປຍ້ອນມັນ.

ຄິດແນວໃດແລະເຂົ້າໃຈມັນແນວໃດກໍລົມກັນໄດ້.

ໃນເລື່ອງນີ້ແມ່ນຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກຄົນໆໜື່ງແຕ່ພັດລືມວ່າ ຟັງມາແຕ່ໃສ, ໃຜຮູ້ແຫຼ່ງກະບອກເຮົາໄດ້.

ເລື່ອງກໍຄືຂ້ອຍຟັງແລ້ວກໍ ເອີ…ມັນຄືປະເດັນທີ່ຄາໃຈຄືກັນ ເລື່ອງມັນມີຢູ່ວ່າ ມີຄົນຖາມລາວວ່າ ເຫດໃດແລະເປັນຫຍັງ ຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈກັບຄວາມຜິດພາດຫຼືສ່ວນຄວາມບໍ່ດີຂອງຄົນໆໜື່ງ, ທັງໆຄົນນັ້ນ ລາວກໍ່ມີສ່ວນດີຂອງລາວຄືກັນ ແລະກໍມີຫຼາຍຢູ່.

ລາວຕອບວ່າ: ມັນກໍປຽບເໝືອນເຈ້ຍແຜ່ນໜື່ງ, ແລ້ວມີຈຸດສີດຳໃນເຈ້ຍ. ແລ້ວຕໍ່ໄປ ມັນຂຶ້ນກັບວ່າ ຄົນໆນັ້ນຈະເບິ່ງລາວ ແມ່ນເຂົາເລືອກຕາມ..ຂອງເຂົາເອງ ວ່າຈະສົນໃຈ ຈຸດເມັດດຳໃນເຈ້ຍ ຫຼື ພື້ນທີ່ສີຂາວທີ່ເຫຼືອ ທີ່ເຮົາສາມາດນຳໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກພື້ນທີ່ນັ້ນ.

ພໍເຮົາຟັງ ກໍເອົາຂະຫຍາຍຕໍ່ຂຽນເປັນເລື່ອງໄວ້ຕາມທາງເທິງ ເພື່ອມັນອາດຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າໃຈຕື່ມອີກ.

ແລະສ່ວນເຮົາ ມັນເຂົ້າໃຈກັບມັນກໍຄືວ່າ

ເຮົາບໍ່ອາດປະຕິເສດວ່າບໍ່ມີ, ແຕ່ຊິໄດ້ພົບບໍ່ ກະອີກເລື່ອງ. ຫາກທຽບກັບເຈ້ຍກໍຄື ເຈົ້າອາດຕ້ອງເສຍຫຼາຍຢ່າງເພື່ອຫາມັນໃຫ້ເຫັນ ທັງເວລາ ທັງເງິນເພື່ອໃຊ້ມັນຊອກຫາ ແລະ ອາດຈະຕ້ອງເມື່ອຍຫຼາຍໆເລີຍ.

ລາຄາຂອງເຈ້ຍ,ຖ້າຫາກເຈົ້າເປັນເຈົ້າຂອງເຈ້ຍທີ່ມີຕຳນິ ແລ້ວເອົາໄປຂາຍໄດ້ລາຄາຖືກ ເຈົ້າກໍບໍ່ໍພໍໃຈຢູ່ແລ້ວ

ແລ້ວສິ່ງຕໍ່ໄປເຈົ້າຈະຮັກສາມັນໄວ້ ຫຼື ພະຍາຍາມເອົາໄປຂາຍຜູ່ອື່ນທີ່ໃຫ້ລາຄາສູງກວ່າ

ເທົ່າທີ່ເຂົ້າໃຈ ແມ່ນມີອີກປະເດັນຂອງມັນກໍໜ້າຈະແມ່ນ ຄຸນຄ່າຂອງຄົນ.

ຖ້າຫາກເຈົ້າໄປຫາຄົນເຂົາທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈກັບ ຄວາມພຽງພໍ ກໍຈະພະຍາຍາມຫາໄປເລື້ອຍໆ

ເມັດສີດຳ = ຂໍ້ເສຍຂອງຄົນໆນັ້ນ.

ພື້ນທີ່ສີຂາວ = ຂໍ້ດີຂອງຄົນໆນັ້ນ.

ເຮົາເອງກຳຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນຫຍັງຄົນຄືໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຈຸດດຳຫຼາຍກວ່າພື້ນທີ່ສີຂາວ ທັງໆເຮົາກໍໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກມັນໄດ້, ແຕ່ເອົາຈຸດດຳມາຕັດສິນເລື່ອງທຸກສິ່ງ (ຫຼືວ່າ ເຂົາເອີ້ນວ່າ ນີ້ ອາລົມຊົ່ວວູບ, ພໍເຮັດບໍ່ຖືກໃຈໂຕເອງ ແລ້ວວິນແຕກໄປ ຈະເອົາໃຫ້ຖືກໃຈໂຕເອງກ່ອນ, ໂດຍບໍ່ເບິ່ງວ່າ ສິ່ງໂຕເອງຢາກເຮັດຢາກໄດ້ ມັນຖືກບໍ່ນ້າ ?) ແລ້ວກໍອາດແກ້ໄຂບັນຫາໂດຍການໜີ ຫຼື ຖິ້ມມັນໄປດີກວ່າ ໄປຫາເຈ້ຍທີ່ມັນສະອາດກວ່ານີ້.

ຖ້າເປັນເລື່ອງລະຫວ່າງລູກນ້ອງກັບຫົວໜ້າ ຖ້າບໍ່ພໍໃຈລູກນ້ອງ ກະເອະອະຊິໄລ່ລູກນ້ອງເກົ່າ ແລ້ວຫາລູກນ້ອງໃໝ່ຢ່າງດຽວ

ເລື່ອງທັງໝົດທີ່ເຮົາຂຽນກໍແມ່ນ ຫວັງວ່າ ຢາກໃຫ້ມັນຊ່ວຍໃນການຕັດໃຈຂອງທຸກໆຄົນວ່າ ຈະເລືອກຫຍັງ ກໍຄິດໃຫ້ດີໆ

ຖ້າໃຜໄດ້ເຂົ້າມາອ່ານ ແລ້ວເຂົ້າໃຈແນວໃດກໍ່ບອກແດ່ເດີ້.

ຖ້າໃຜບໍ່ເຂົ້າໃຈກໍຍິນດີຈະພະຍາຍາມອະທິບາຍໃຫ້ເດີ້.

ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ບອກວ່າ ອັນໃດສິ່ງດີທີ່ສຸດ ໃຫ້ທ່ານໄດ້ຮູ້, ເຮົາຈະບໍ່ໃຊ້ໄມ້ບັນທັດໂຕເອງມາຕັດສິນ